เชิงอรรถ

ในหนังสือเล่มนี้มีการอ้างข้อความจาก เต๋าเต็กเก็ง ปัญจบรรพ์ของโมเสส และ หลุนอวี่ อยู่บ่อยครั้ง ข้อความเหล่านี้ไม่ได้ใส่ไว้ในเชิงอรรถ แต่อ้างข้อความนั้นโดยตรงในเนื้อความ ตัวอย่างเช่น เต๋าเต็กเก็ง 1 หมายถึงบทแรกในแปดสิบเอ็ดบทที่ประกอบเป็น เต๋าเต็กเก็ง และ หลุนอวี่ 4:17 หมายถึงเล่มที่ 4 ข้อที่ 17 ของ หลุนอวี่ ของลัทธิขงจื๊อ ข้อความจากคัมภีร์คลาสสิกอื่น ๆ ของตะวันออกและตะวันตก เช่น สปิโนซา ก็อ้างโดยตรงในเนื้อความในรูปแบบนี้เช่นกัน ส่วนที่นอกเหนือจากนี้หาได้ในเชิงอรรถ