Choi Young-jin · sa tatlong bahagi
Silangan at Kanluran
Mula sa Dao at sa Diyos hanggang sa rebolusyon ng AI: dalawang kabihasnan, ang Silangan at ang Kanluran, pinaghahambing mula sa ugat.
Sa huling bahagi ng kanyang buhay, noong 1897 sa Tahiti, pinamagatan ni Paul Gauguin ang isa sa kanyang mga ipinintang larawan ng “Saan tayo nagmula? Ano tayo? Saan tayo patungo?” Kahawig nito ang mga pamagat na ibinigay ko sa bawat bahagi ng Silangan at Kanluran: “Saan tayo nagmula”, “Sino tayo” at “Saan tayo patungo”. Ang tatlong tanong na ito ay tungkol sa nakaraan, kasalukuyan at hinaharap ng tao. Maraming sagot na ang iniharap, ngunit wala ni isang nanatili magpakailanman. Ang aklat na ito rin ay isang pagtatangka lamang sa harap ng isang tanong na walang sagot.
Bakit Silangan at Kanluran? Sa paghahambing ng mga sibilisasyon ng Silangan at Kanluran ko sinikap hanapin ang sagot sa mga tanong na ito. Hanggang sa makabagong panahon noong ika-15 siglo, namuhay ang Silangan at Kanluran sa magkahiwalay na daigdig. Habang walang palitan sa pagitan ng dalawang sibilisasyon, walang saysay ang paghahambing sa kanila. Ngunit nang matuklasan ni Vasco da Gama ang tuwirang rutang-dagat sa pagtatapos ng ika-15 siglo, nagsimula ang palitan ng mga sibilisasyon ng Silangan at Kanluran. Noong ika-17 siglo, malaki ang pag-asang inilagak ni Leibniz sa sibilisasyon ng Silangan. Itinuring niyang magkapupuno ang dalawang sibilisasyon at marami silang matututuhan sa isa’t isa. Sa kanyang pagtataya, nauuna ang Kanluran sa heometriya at mga agham ng kalikasan, at nauuna naman ang Silangan sa etikang moral at sa buhay pampolitika at panlipunan. Inilarawan niya sa kanyang isip ang isang pagkakatugma ng mga sibilisasyon ng Silangan at Kanluran, kung saan pupunan ng bawat isa ang kakulangan ng iba. Sa paniniwala niya, makikinabang ang buong sangkatauhan kapag nagsanib ang siyentipikong katwiran ng Kanluran at ang moral na karunungan ng Silangan.
Ang aklat sa tatlong bahagi
Saan tayo nanggaling? Sino tayo? Saan tayo patungo? Tatlong tanong mula sa pamagat ng isang pinta ni Gauguin, tungkol sa nakaraan, kasalukuyan at hinaharap ng sangkatauhan, ang bumubuo sa tatlong bahagi ng aklat.
Bakit pinili ng Silangan ang Dao at ng Kanluran ang Diyos? Ayon sa may-akda, hindi ito pagpili sa isa sa dalawa, kundi ang likas na hilig na pangalagaan ang sarili na taglay ng bawat tao mula pagsilang. Sa loob ng libu-libong taon, lumaki ang Silangan sa saradong daigdig ng kontinente ng Silangang Asya; pumalaot naman ang Kanluran, mula sa Dagat Egeo hanggang sa Karagatang Pasipiko. Kinuha ng bawat isa ang ganap na katotohanang pinakanakatulong sa sarili nitong pananatili.
Ang tatlong bahagi
Ang Dao at ang Diyos ang tanging dalawang ganap na katotohanang umiiral sa daigdig, na kumakatawan sa kalikasan at sa lampas-sa-kalikasan.
Ang likas na hilig ang gumaganap ng papel ng pinagmumulan ng liwanag, at ang isip ang gumaganap ng papel ng salamin.
“Kung mas marami ang batas, lalong dumarami ang magnanakaw”: ang taludtod na ito ng Daodejing ay naglalaman ng pangunahing pilosopiya ng ekonomiyang pampolitika ng Silangan.
Kung ang Rebolusyong Industriyal ay isang “rebolusyon ng kalamnan”, ang rebolusyon ng AI ay isang “rebolusyon ng isip”.
Tungkol sa may-akda at sa aklat
Pinaghahambing ng aklat na ito ang dalawang kabihasnan, ang Silangan at ang Kanluran, mula sa ugat: kung paano tiningnan ng bawat isa ang pinagmulan ng sansinukob at ng kalikasan, kung paano nito tiningnan ang kalikasan ng tao, at kung saang ekonomiyang pampolitika at anong ika-21 siglo humantong ang mga pananaw na iyon. Binubuo ito ng tatlong bahagi.
Umaabot ang aklat sa mga pangyayari noong 2025. Ito ay salin ng manuskrito ng may-akda; iniingatan ng mga pahinang Koreano ang manuskritong iyon, kung saan tanging mga mali sa pagtipa at mga napatunayang mali sa datos ang itinama. May 501 tala ang aklat.